Remschijven

De wekker gaat om 7 uur, want we willen op tijd bij Fedex zijn. Als we buiten ontbijten komen Manfred en Karin uit Duitsland kletsen. Gisteravond kwamen ze met hun grote truck aan. Ze komen net terug van 14 dagen Cuba en rijden van Zuid naar Noord. Leuk, we wisselen kaartjes uit.

Ook al komen we elkaar niet meer tegen, misschien kun je elkaar onderweg nog wel helpen met tips. We pakken in en rijden naar het centrum van Cancun. We kennen de weg inmiddels zo goed, dat we nauwelijks op de kaart hoeven te kijken. De Fedex-man herkent ons nog van gisteren. ID laten zien en we krijgen de doos van 24 kg overhandigd. Staan we aan de andere kant van de wereld met een oer-hollandse verhuisdoos. Pa heeft de weddenschap gewonnen; wij dachten dat het langer zou duren. Op de parkeerplaats bellen we meteen met Asael van de garage in Playa del Carmen. Hij kan er vandaag aan werken. Helemaal top. Dus rijden we snel naar Playa del Carmen, ruim een uur naar het zuiden. Om 11 uur zijn we er, we laden de fietsen uit en geven de sleutel af.

Dit is de derde dag dat de bus in de garage staat in Playa, dus we hebben zo onze hangplekken. Eerst naar de film, die begint meteen: de remake van Jungle Book. We zijn de enige in de zaal. Leuke film, mooi gemaakt en jeugdsentiment. Daarna fietsen we naar het toeristische centrum voor een late lunch en een lange Starbucks-sessie. Ideaal dat je zo lang mag blijven zitten op 1 koffie de man. We zitten buiten, wel overdekt. Er valt nog een korte tropische bui, dus koelt het wat af. Om 5 uur melden we ons weer bij de garage. De bus staat nog op de krik, Maar de remschijven zitten er op. Ook is gekeken waar het “klunk” geluid vandaan komt, op een hobbelige weg of in de bergen. Gedacht werd aan de stabilisator-stang, maar die blijkt nog prima te zijn. Het ligt aan de schokbrekers, die zijn stuk. Voor zijn ze er al onder uit. Achter lukt dat nog niet; na 22 jaar zitten ze erg vast. Asael heeft ze nodig voor het onderdeelnummer, om nieuwe te kunnen zoeken. Dat wordt een nachtje bij de garage slapen. Dus staan we nu voor de deur geparkeerd. Nog even ramen en deuren open, voordat we gaan slapen, zodat het wat kan afkoelen. Nu maar hopen dat het morgen lukt met de schokbrekers.

Remschijven

De wekker gaat om 7 uur, want we willen op tijd bij Fedex zijn. Als we buiten ontbijten komen Manfred en Karin uit Duitsland kletsen. Gisteravond kwamen ze met hun grote truck aan. Ze komen net terug van 14 dagen Cuba en rijden van Zuid naar Noord. Leuk, we wisselen kaartjes uit. Ook al komen we elkaar niet meer tegen, misschien kun je elkaar onderweg nog wel helpen met tips. We pakken in en rijden naar het centrum van Cancun. We kennen de weg inmiddels zo goed, dat we nauwelijks op de kaart hoeven te kijken. De Fedex-man herkent ons nog van gisteren. ID laten zien en we krijgen de doos van 24 kg overhandigd. Staan we aan de andere kant van de wereld met een oerhollandse verhuisdoos. Pa heeft de weddenschap gewonnen; wij dachten dat het langer zou duren. Op de parkeerplaats bellen we meteen met Asael van de garage in Playa del Carmen. Hij kan er vandaag aan werken. Helemaal top. Dus rijden we snel naar Playa del Carmen, ruim een uur naar het zuiden. Om 11 uur zijn we er, we laden de fietsen uit en geven de sleutel af.

Dit is de derde dag dat de bus in de garage staat in Playa, dus we hebben zo onze hangplekken. Eerst naar de film, die begint meteen: de remake van Jungle Book. We zijn de enige in de zaal. Leuke film, mooi gemaakt en jeugdsentiment. Daarna fietsen we naar het toeristische centrum voor een late lunch en een lange Starbucks-sessie. Ideaal dat je zo lang mag blijven zitten op 1 koffie de man. We zitten buiten, wel overdekt. Er valt nog een korte tropische bui, dus koelt het wat af. Om 5 uur melden we ons weer bij de garage. De bus staat nog op de krik, Maar de remschijven zitten er op. Ook is gekeken waar het “klunk” geluid vandaan komt, op een hobbelige weg of in de bergen. Gedacht werd aan de stabilsator-stang, maar die blijkt nog prima te zijn. Het ligt aan de schokbrekers, die zijn stuk. Voor zijn ze er al onder uit. Achter lukt dat nog niet; na 22 jaar zitten ze erg vast. Asael heeft ze nodig voor het onderdeelnummer, om nieuwe te kunnen zoeken. Dat wordt een nachtje bij de garage slapen. Dus staan we nu voor de deur geparkeerd. Nog even ramen en deuren open, voordat we gaan slapen, zodat het wat kan afkoelen. Nu maar hopen dat het morgen lukt met de schokbrekers.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s