Playa del Carmen

Wat een rotbed in het hostel. En dat terwijl we een heerlijk bed in de bus hebben, voor de deur geparkeerd. Kijken of we kunnen uitchecken en het geld voor de tweede nacht terugkrijgen. Bij navraag na het ontbijt blijkt de verantwoordelijke persoon er na 10 uur pas te zijn. Dus lopen we nog een rondje door Playa, even naar Starbucks.

De winkels gaan al open, van alle kanten worden toertjes, massages en prullaria aangeboden. Terug bij het hostel is de baas er. Maar helaas doet hij niet aan een refund. Dus blijven we nog maar een nacht. Om een offerte voor nieuwe banden op waarde te kunnen schatten gaan we op zoek naar een bandenzaak voor een prijsopgave. De eerste blijkt niet te bestaan, maar de tweede wel. De verkoper doet erg zijn best, zoekt op de computer en belt. Helaas is onze bandenmaat hier ongebruikelijk. Wel heeft hij een alternatief dat past. Mochten we bestellen, dan duurt het 8 tot 10 dagen voor ze hier zijn. Wij wachten ondertussen de offerte van de garage af, maar weten in ieder geval wat een band kost. Bij een Mexicaans tentje een paar blokken van de hoofdstraat lunchen we. Lekker en geen toeristenprijzen.

Terug bij het hostel zitten we buiten. Er zijn hangmatten en we internetten er flink op los. Supersnel als overdag weinig mensen hier zijn. We skypen uitgebreid en doen de administratie. Laat in de middag lopen we naar het centrale plein. Hier zijn Voladores. Dit zijn mannen die in Maya kostuum in een paal van een meter of 20 klimmen. Vier mannen wikkelen ieder een touw om de paal, terwijl de vijfde op een fluit met een trommeltje eraan speelt. Twee andere mannen gaan met de pet (nou ja, Maya-hoofddeksel rond). Als de muzikant ook bovenop de paal zit laten de 4 met het touw zich naar achteren vallen. De touwen wikkelen af en de mannen zweven door de lucht. Leuk, hebben wij best een muntje voor over. We maken een strandwandeling over het koele witte zand. Hier wordt helemaal vaak een massage aangeboden. De massagetafels staan onder een luifel, uitzicht over zee. Hier stinkt de zee wel naar zeewier, dus het lijkt ons niks om daar te liggen. In de hoofdstraat nemen we een drankje en guacamole. Lekker mensen kijken. Terug bij de bus eten we een boterham. Nu weer in de hangmatten in de tuin van het hostel. Beetje voor-rusten want we moeten nog een nachtje in dat waardeloze bed. Ondertussen hebben we nog geen offerte voor de banden ontvangen van de garage. We zien wel als we er morgenvroeg zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s