Hierve el Agua

Die extra deken was wel nodig, want het is ’s nachts fris in de bergen. De condens staat op de ramen. Maar het is nu prachtig weer; stralend blauwe lucht en wolken in het dal. We zijn al vroeg op pad, weer een prachtige slingerende route via een dirtroad. Verderop sluiten we aan op de verharde weg, dan rijdt het sneller. We gaan naar Mitla, om tempels de bekijken. De ruïnes hier staan midden in de stad en zien er anders uit dan de andere die we tot nu toe gezien hebben. Lagere gebouwen, maar met prachtige reliëfs in geometrische patronen. Je kunt ook een tombe inkruipen. Het is er veel warmer dan buiten, vochtig en benauwd. Leuk. We werken ons nog even langs de aangeboden geborduurde tafelkleden en tapijten, maar we zijn alleen in de markt voor vers geperste jus d’orange. In de bus eten we een boterham en zetten we ons eigen internet even aan. In de bergen hadden we geen bereik.

Na de lunch rijden we aan de andere kant van de vallei de bergen weer in. Ook hier via een onverharde weg, die deze keer nog steiler is. Maar de bus en de chauffeur doen het weer prima. Op zo’n 2.200 meter zijn we bij Hierve el Agua. Het is zaterdag, dus best druk met Mexicaanse dagjesmensen en internationale toeristen. Hier is een natuurlijke koudwaterbron. Turquoise baden en sijpelend water. Een paar mensen zwemmen, maar het is niet heel erg warm en het waait. Wij kijken rond en hiken naar de versteende waterval; een oude vrijwel droge waterval waar mineralen zich hebben afgezet, zodat ie van steen lijkt. Bijzonder, en dat in een weids berglandschap. Terug bij de bus spreken 2 agenten ons aan. We hadden ze al selfies zien nemen met de bron op de achtergrond. Waar we vandaan komen en hoe de bus verscheept is. Eigenlijk het praatje dat we normaal gesproken met andere overlanders maken. Ze vragen of ze op de foto mogen met de bus, in het bijzonder met de gele kentekenplaten. Natuurlijk, Gerhard neemt de foto voor ze. En Lesley vraagt of ze ook een foto mag maken van de agenten. Mag ook gewoon. Dus staat er nu iemand met een enorm automatisch wapen op de foto voor de bus. Lachen. We eten wat bij één van de tentjes op het terrein. Langzaam wordt het rustiger, maar wij blijven want we kamperen hier. Vanaf de rots voor de bus hebben we mooi uitzicht op de baden en de waterval. Wat een geweldige plek weer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s