We’re in Oaxaca

Prachtig om wakker te worden tussen de cactussen in de stilte. En dat op Gerhard z’n verjaardag. Wat een verrassing dat de douche gewoon warm is op z’n afgelegen plek. Voordat we wegrijden komt Andrés nog even gedag zeggen. Vandaag gaan we een flink stuk rijden. De tolweg loopt door de bergen en is hier goedkoper dan rond de grote steden.

Ondanks dat we steeds in de bergen zijn, verandert het landschap toch; van cactussen naar kale wit-grijze kleigrond naar rode aarde met bomen. Na een uur of 2 stoppen we voor pauze in Coixtlahuaca (de plaatsnamen worden steeds moeilijker om uit te spreken). Het is een slaperig dorp, waar de Spaanse veroveraars een enorme kerk met klooster hebben gebouwd in 1574. Deels tot ruine vervallen, maar nog steeds mooi. We bekijken de gebouwen van binnen en van buiten. Buiten zit de opzichter, dus Lesley stelt nog een paar vragen (bijvoorbeeld van wie zijn die 4 mannenportretten in de gevel). Het gaat niet zozeer om het antwoord, maar om Spaans te oefenen. Maar Gerhard wist het antwoord al (Mattheus, Marcus, Lucas en Johannes, hier Juan). We lopen een rondje in het dorp en er komt een plastic tafeltje vrij in een klein tentje. Er zit een ander gezelschap en een man wil graag met ons kletsen. Zo erg, dat de rest van het gezelschap in een deuk ligt. Wij kletsen natuurlijk mee. Ze willen van alles weten over Nederland, over ons eten (tja, hoe leg je stampot uit met een beperkte woordenschat) en hoe we dansen. Dus doen we even de polonaise voor. Hilariteit alom. Hier wordt veel Mezcal gedronken, sterke drank gestookt van de agave-plant. Dus ze vinden dat we dat moeten proeven. Lekker verantwoord, als Gerhard nog moeten rijden. Maar volgens de man rijdt je dan soepeler (en sneller). We delen een bekertje. Lesley neemt extra grote slokken, zodat Gerhard niet zo veel hoeft te drinken. Want een grappig gebeuren. Niet de lekkerste tacos, wel de leukste. Als we wegrijden toeteren we en wordt er uitbundig gezwaaid.

We rijden nog een stuk verder naar Oaxaca. Aangezien de koelkast leeg is, willen we naar de Walmart. Daarvoor moeten we wel door het centrum en er zijn net wegwerkzaamheden. Dus dan komt het aan op interessant invoegen. Gelukkig zijn we groot ten opzichte van taxi’s, dus kunnen we de bus er wel tussen knallen. Na de boodschappen rijden we naar een mini camping, maar er is geen plaats. Hadden we al op gerekend, verderop zit een grotere camping. Na het inchecken zetten we de bus naast een Canadees-Amerikaanse karavaan, een aantal kampeerders die in een groep reizen. Buurman Roland houdt wel van een praatje, hij stelt ons voor aan de rest van de groep. Weer terug bij de bus komt later Gerhard (ja, nog één) uit Oostenrijk kletsen. Hij heeft een houten bak op z’n truck gebouwd, als leefruimte. Dus gaan we even kijken. Overal wordt bier aangeboden, maar we willen even relaxen na een lange dag rijden. Bij de koffie verjaardagstraktatie, Mexicaanse variant op taart. 

{flickr photo=25308893742}

Kerk anno 1574, spaarlamp anno nu 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s