Snorkeling with whale sharks!

Vandaag gaan we snorkelen met walvishaaien. Yeah! Klinkt heftig, maar dat valt wel mee. Het zijn vegetarische haaien, ze eten alleen plankton. Eigenlijk zijn het gewoon de grootste vissen ter wereld. Om half 11 zijn we in het kantoortje. Als laatste (niks voor ons), omdat we nog even preventief gingen plassen bij het busstation.

Snel flippers passen en een wetsuit aan. Dan naar de boot. Met ons erbij 10 toeristen, gids Raoul en de kapitein. Eerst worden de regels uitgelegd; niet aanraken, niet boven het beest zwemmen en als de gids het zegt meteen in het water springen, want ze zijn snel. Als we wegvaren uit de haven zien we meer boten van andere maatschappijen. Wij hebben een grotere en snellere boot. Het kan tussen 20 minuten en ruim een uur duren voordat we ze vinden. Het zijn immers wilde beesten. Maar binnen het kwartier zien we de eerste. Raoul springt in het water. Wij zitten met 2 andere stellen in de eerste groep, dus hup er achteraan. Wow, op een meter of 2 zien we ‘m meteen en hij komt nog onze kant op ook. Overweldigend, wat een prachtig beest. En snel. Raoul houdt zijn arm in de lucht om aan te geven dat een walvishaai bij hem is. Dan moet je als een gek flipperen; hijgen door een snorkel tot je een droge strot hebt. Lesley krijgt nog een sleepje van Raoul, die enorm hard kan zwemmen. Na een minuut of 10 in het water is ie verdwenen. Iedereen klimt weer aan boord.

Even later mag groep 2 het water in. Vanuit de boot kun je de walvishaai spotten als een donkere vlek in het water. Soms komt er een vin boven water. Of hij richt zicht vertikaal op net onder het water, dan zie je de witte contouren van de enorme ovale bek. Net een grote stofzuiger. Groep 2 was niet snel genoeg, maar later lukt het ze wel. We hebben enorm mazzel, want we zien er veel. Groep 2 is minder eager dan wij. Dus telkens als we ons weer aan boord gehesen hebben en er verschijnt weer een nieuwe, dan springen we er weer in. Allebei komen we per ongeluk voor de grote mond terecht. Maar niks aan de hand, want hij hapt niet. En allebei hebben we er later één voor onszelf. Oogcontact! Vreemd dat die beesten mensen met snorkels geen probleem vinden. De rug is prachtig gestippeld, we zien het water door de kieuwen stromen. En we worden allebei per ongeluk zachtjes geraakt door de staart; blijkbaar wist die walvishaai niet dat ie ons niet mocht aanraken. Exemplaren van 5 tot 10 meter. De laatste was helemaal te gek. Die bleef gewoon vertikaal op dezelfde plek hangen, wij met 5 man er omheen. Wow! Wat een magische ervaring. Op de terugweg zien we ook nog dolfijnen. Wat een toptoertje. Op de boulevard trekken we onze kleren weer aan. Snel naar een terras in de zon om een beetje op te warmen. En trek dat we hebben van dat flipperen. Terug bij de camping genieten we in de zon nog lekker na van deze fantastische ervaring. Vanwege de late lunch hebben we geen trek meer. 

Onderwater fotograferen met de mobiel bleek moeilijker dan gedacht. Door de waterdruk starten allerlei apps op; zit je opeens muziek te draaien voor die walvishaai. En het is toch wel zo indrukwekkend dat je geen tijd hebt om te swipen. We hebben de foto’s dus maar laten zitten. Kijken was al prachtig.

{flickr photo=23999293279}{flickr photo=24258853042}

Onze onderwater-reportage: belletjes en een per-ongeluk-selfie

{flickr photo=23741244973}

Geleend plaatje van internet: zo was het!

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s