Mision San Francisco Javier

Voor ons doen laat wakker, om 8 uur. Meteen de schuifdeur open. We pakken rustig in na het ontbijt. Gerhard klets nog wat met Steve over zijn verzameling auto’s en campers. Daarna eerst water kopen bij de supermarkt. En we gooien de tank vol. We slaan af van de hoofdweg, richting San Javier.

Dit is een klein dorpje in de bergen, waar een grote missiekerk staat. De route is prachtig, een slingerende weg door de bergen, af en toe rijden we door een stroompje. Omdat hier water is, is het meteen groener, met af en toe wat palmbomen. In ons campingboek staat dat het een onverharde weg is, maar deze is inmiddels keurig geasfalteerd. Op een klein stukje na, dat bij een orkaan weggespoeld is. Onderweg halen we een jongen op de fiets in, met een karretje erachter. We hebben hem al 2 keer eerder gezien de afgelopen dagen. Rond twaalf uur zijn we op de berg in een vredig plaatsje. Mooi geplaveide straat voor de kerk in de bergen. De missie-kerk is gesticht in 1699 en is van buiten veel imposanter dan van binnen. Op het plein ervoor zijn wat mensen verzameld. Hier en daar een toerist, maar vooral Mexicanen. De jongen op de fiets komt ook aan. Deral is in oktober vanuit Nebraska vertrokken en fietst naar Cabos San Lucas en weer terug. Pfff, heftig. Inmiddels hebben we kijkers bij de bus. Een enthousiaste Mexicaanse jongen komt praten, verbaasd dat we uit Nederland komen. Welkom in zijn mooie land, zegt ie in vloeiend Engels. Zijn moeder is er ook bij, ze woont in Amerika. Verderop filmt een cameraploeg een interview met een lokale boer met rieten cowboyhoed. Gezellig allemaal. Wij eten een burrito bij een klein tentje en rijden weer terug. Onderweg parkeren we bij een prachtig uitzichtpunt voor een broodje. Vanuit de bergen zien we de zee alweer.

Weer beneden hoeven we maar een klein stukje te rijden, zo’n 25 km. Bij een uitzichtpunt stoppen we nog even voor zicht op de baai met eilandjes en een Mariabeeld. In Puerto Escondido blijkt de camping dicht, maar bij het naastgelegen hotel kunnen we wel kamperen. Duurste plek tot nu toe. Maar wel met zwembad. Dus neemt Lesley een frisse duik en zitten we de hele middag aan het zwembad te lezen met een versgeperste jugo de naranja. ’s Avonds eten we in het restaurant, cd van Julio Iglesias op de achtergrond. Nog 2 andere tafels bezet. Het lijkt erop dat niemand in het hotel verblijft; het Amerikaanse stel dat hier eet ligt met de zeilboot in de marina. Sneu dat ze niet veel te doen hebben. We tippen maar flink en zitten nu lekker in de bus aan de koffie. Wat een rustig plekje.

{flickr photo=24223212941}

Touw van de kerkklok aan sinaasappelboom vastgebonden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s