Zen(d)

Al vroeg wakker, want die koerierstoestand zit ons niet lekker. Meteen maar weer internet aan en proberen, nog voor het ontbijt. Met Birger en Chris drinken we koffie buiten. Ze brainstormen mee over de mogelijke opties. Mocht het echt niet lukken, dan willen ze hun vrienden (die hier wonen) bellen om te vragen het pakket te ontvangen.

Lief! Maar wij gaan eerst nog even de andere opties proberen. Eerst met pa skypen, kijken of een Fedex account aanmaken wel lukt vanuit Nederland. Helaas, het gaat niet. Onze Duitse vrienden gaan op pad. We nemen afscheid en hopen elkaar in Mexico of verderop weer te zien. Wij gaan ondertussen weer verder op internet, nu via een andere koerier, maar met hetzelfde probleem. Grrr, we zijn er helemaal chagrijnig van. Het enige dat we nu kunnen doen is naar een ander Fedex kantoor rijden en kijken wat ze voor ons kunnen betekenen. Anders moeten we wachten tot maandag om met Fedex NL te bellen, maar wegens het tijdverschil verliezen we dan een dag. Eenmaal daar blijkt het een regio-kantoor te zijn op een industrieterrein. Maar het is open en een kordate dame hoort het verhaal aan. Zij kan wel proberen een account voor ons te maken. Ze typt wat in, swiped onze creditcard en we hebben accountnummer. We zeggen dat ze onze held is en schudden haar hand over de balie. Dat is stap 1. Op het parkeerterrein zetten we in de bus meteen internet aan. Al met al nog 3 kwartier bezig om de verzending in te vullen met douanepapieren. En dan het moment van de waarheid, de laatste knop. We kunnen het bijna niet geloven; er komen zomaar verzendlabels en -papieren uit. Yeah! En dat na al die uren klooien. Wat een opluchting. Terug op de camping trekken we samen maar een wijntje open om het te vieren. Nu zien of het maandag ook daadwerkelijk opgehaald wordt. De belofte is dat het dinsdag hier is, maar gezien onze eerdere ervaringen nemen we dat met een korreltje zout. Als het maar onderweg is, dan zijn we al lang blij. Je vraagt je wel af als verzending naar Amerika zo’n gedoe is, hoe wordt dat dan in bijvoorbeeld Guatemala. Nou ja, zien we dan wel weer. Nu zijn we ontzettend moe van al dat gedoe. Lekker slapen en dan morgen weer op pad.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s