Custer State Park

Zodra de zon op komt, schijnt ie op het gezicht van Crazy Horse in de verte. En we kunnen het gewoon vanuit de bus zien tijdens het ontbijt. Voor 10 uur zijn we op weg naar Custer State Park. Het schijnt dat het net zo mooi is als een national park, maar dat de staat South Dakota het eerder geclaimd had.

Via een self check-in met een envelop kopen we een toegangspas. Niet veel verder zien we een bok langs de kant van de weg. Bij het visitor center halen we een kaart op. Het bejaarde stel dat hier werkt wil van alles vertellen. Om de camping te reserveren wordt voor ons het telefoonnummer van de centrale gebeld. Schattig. Daarna rijden de rondweg aan de noordkant van het park. Eerst de Iron Mountain Road met haarspeldbochten en diverse smalle tunnels door de rotsen. Van verschillende kanten zien we in de verte Mount Rushmore, ook door de tunnels. Prachtig. Onderweg lunchen we aan een picknicktafel. Het kan net qua fris. Nog even een bakkie en dan gaan we weer verder.

Het tweede deel gaat via de Needles Highway; geen snelweg maar een smalle weg door de bergen. Bij een tunnel lijkt het spannend te worden, want we zouden er met 10 cm speling door kunnen. Eenmaal daar blijkt het ruim te kunnen; de Amerikanen spelen het op zeker met de waarschuwingsborden. Bij Sylvan Lake doen we een korte hike rond het meer, ontstaan door een dam. Het ligt op ruim 1.800 meter hoogte, maar het is zo laat in het seizoen toch nog heerlijk weer. Vlak voor een andere tunnel parkeren we naast een nieuwe Mercedes camper. Het is een Canadees stel en die zijn meteen kletserig. Gezellig, hoor. Ze wijzen ons ook op The Needle, een rots die lijkt op een naald met een oog. Waren we bijna aan voorbij gereden. Als de Canadezen weg zijn komt er een gids met een stel naast ons staan. Weer praten over de bus. De vrouw van het stel zegt dat ze nog nooit mensen zoals wij ontmoet heeft (wat betreft lang reizen en naar Zuid-Amerika). Maar ja, zij huren dan ook een gids in om door een zeer toegankelijk park rondgeleid te worden. We rijden weer verder en moeten nog even langs wegwerkzaamheden in de berg geloodst worden. De man vraagt: Could you drive anything bigger? Maar het past precies. Wat een spectaculaire rit. En dan zien we ook nog berggeiten, met kleintjes. Eind van de middag gaan we naar de camping, met een kop thee de laatste zon meepakken. South Dakota rocks!

{flickr photo=22321148416}

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s