Changu Narayan

Al vroeg horen we de klokken van de tempel, die mensen laten klinken als ze er langs lopen. Bij het ontbijt op het terras informeren we of we nog 2 dagen kunnen blijven. Helaas is dat niet mogelijk, want dit is een populair hotel. Vanaf het terras kunnen we het plein bekijken en hoe de Nepali de dag hier starten. Vooral met een tripje naar de tempel en offers. Eenmaal buiten doen we een stadswandeling, waarna we naar Changu Narayan lopen, een tempel in een dorpje op een heuvel. Onderweg vragen we een paar keer de weg, want er staat niets aangegeven. De route loopt langs diverse baksteenfabriekjes. We zien wat huisjes van werknemers van de fabriek, bestaand uit los op elkaar gestapelde stenen met een golfplaat erop. Als er een grote order doorkomt worden die vast afgebroken. Eenmaal aan de klim begonnen lopen we op met een leraar van de school in Changu. Hij vraagt of we later de school komen bekijken; wij denken nog dat wordt niks. Eerst bekijken we de prachtige tempel en het schattige plaatsje, waarna het tijd is voor een vroege lunch. Lekker weinig toeristen hier.

We nemen een pad richting Bhaktapur en komen prompt langs de school. Meteen worden we gewenkt, door andere leraren dan onze science teacher. Opeens zitten we in de lerarenkamer. De directeur zit achter een bureau en een andere man vindt het leuk om wat te vertellen. Er zitten ruim 450 kinderen op school. Een Ier heeft hier zojuist de kleutergroep opgestart en de docenten getraind. Hij is zelf niet aanwezig, maar we worden wel uitgenodigd in het lokaal te kijken. Dus schoenen uit, waarna spelende kinderen even opkijken naar die blanke mensen. Er wordt verder niets van ons verwacht, men is gewoon trots om de school te laten zien. Erg leuk. We lopen de berg af naar Bhaktapur en hebben er weer een lekkere hike opzitten. Tijd voor ontspanning, dus bezoeken we verschillende terrassen en eten we heerlijke yoghurt, waar Bhaktapur om bekend staat. Eind van de middag gaan we weer op het dakterras van ons hotel zitten. Anil, de Duits-sprekende Nepali die we gisteren ontmoet hebben, is er ook weer en we kletsen wat. Hij heeft zo lang in Duitsland gewoond, dat z’n Engels klinkt als dat van Arnold Schwarzenegger. Grappig. We eten heerlijke Newari set en krijgen er een glas Raksi bij, maar dan veel sterker dan in de bergen. Was weer een heerlijke dag. Morgen verhuizen naar een ander hotel. Maar we blijven wel in Bhaktapur, want het is hier heel fijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s