Samen met de andere gast van de casa ontbeten. Het was een Belg die al 28 keer in Cuba was geweest. Hij kent veel plaatsen en kon ons wat tips geven. Verder probeerde hij hier zijn vijf jaar oude laptop te verkopen, wel met Windows Espanol. Behoorlijk eind gereden met de gebruikelijke bezienswaardigheden, die nooit vervelen. Verder weer een flinke portie propaganda langs de weg met inspirerende teksten als onze ideologie maakt ons sterk, we zullen overwinnen en socialisme of de dood.

Even gestopt voor de nationale snelle hap, een broodje ham/kaas (je kunt kiezen tussen ham, kaas of ham/kaas). Daarna naar Bayamo gereden. Het aantal oldtimers dat we onderweg zien wordt steeds kleiner. Gek genoeg is de bewegwijzering steeds beter naarmate we naar het Oosten rijden. Het plaatselijke hotel was dicht en het hotel van de hotelschool was vol. Daar werd wel even voor ons gebeld naar een casa particular en mochten we even wachten. Juan Valdes kwam ons ophalen. Na zo’n 10 minuten lopen door kleine straatjes kwamen bij zijn huis. De hele eerste verdieping is voor ons, incl. koelkast, ontbijttafel, woonkamer met TV en een aparte slaapkamer met badkamer. Misschien zitten wij er wel ruimer bij dan hij beneden.

Even een rondje gelopen door het kleine centrum en op 1 groepje Nederlanders die we eerder hadden gezien na, verder nauwelijks een toerist te bekennen. Hier word je ook niet lastig gevallen door mensen die iets voor je willen doen. Het is een heerlijk rustig stadje. We probeerden een ijsje te kopen, maar dat kon alleen met nationale pesos en hebben we niet, dus dat ging niet door. Op terrasje aan de rivier wat gedronken en gelezen. Daarna even omgekleed en voor het eerst bij een paladar gegeten, een restaurant bij mensen thuis. Via de woonkamer kom je op de eerste verdieping, een half open terras met 7 tafeltjes. Het was er behoorlijk bezet. Het menu wordt voorgedragen (keuze uit 2 soorten kip en 2 soorten vis) en de prijs direct meegeschreven, zodat je weet waar je aan toe bent. Was erg lekker. Vervolgens zijn we op het plein gaan zitten, want in Bayamo is het elke zaterdag Fiesta de la Cubania. Mensen flaneren (veel kleding met glitters), kinderen spelen of dansen in hun mooiste kleren en op het plein staan grote boxen met harde muziek (sommige paren wagen een dansje). Later werden amateur zangers aangekondigd die alleen of als groep een lied deden. Naast ons zat een jongen die vroeg waar we vandaan kwamen. Bij het horen van Nederland kwam er een stortvloed aan feitenkennis over ons land, in half Engels, half Spaans. Dat ze in het buitenland Van Basten en Gullit kennen maak je vaker mee. Maar hij wist plaatsen te noemen als Waalre, had de film De Jurk gezien, wist dat Frans Bauer populair is en wist dat Jan Marijnissen van de SP was teruggetreden wegens hartproblemen. Ook kende hij de stamboom van de Oranjes en wist hij meer Europese prinsen en prinsessen te noemen dan wij. Allemaal geleerd in het kader van een studie politicologie met als belangrijke bronnen onze kwaliteitsbladen de Weekend, de Glossy en de Panorama. Grappig, maar triest tegelijk, want de kans dat zo’n jongen Nederland kan bezoeken is erg klein. Nog even wat dansers en vuurspuwers bekeken, echt even een Cubaans avondje uit.