Van Vinales naar Las Terrazas

Na een vroeg ontbijt op weg naar de Cuava de los Portales, een must-see volgens de Lonely Planet. De weg ernaartoe was minstens zo interessant als de grot zelf; maximaal 30 km/uur gereden maar meestal stapvoets vanwege de enorme kraters in het asfalt. Onderweg werd er behoorlijk naar ons gezwaaid, blijkbaar zijn toeristen hier niet de gewoonste zaak van de wereld. In La Palma heen en weer gereden, maar met geen mogelijkheid konden we de weg vinden.

Dus maar weer een lifter mee, weer iemand in uniform. Die bleek ook nog eens Spaans met een flink accent te spreken, dus dat was helemaal lastig. Hij was na 5 km al bij zijn werk, maar heeft ons wel de weg gewezen (wij hebben het alleen niet begrepen). Even waren we eigenwijs en dachten we het beter te weten, maar die weg was qua asfalt zo slecht dat we zijn omgedraaid, toch maar in de richting die onze lifter ons had gewezen. Na nog een vraag aan een oud mannetje onderweg vonden we wonder boven wonder deze locatie. Je moest over een camping lopen en dan kwam je bij een mannetje om te betalen (CUC 1 (ca. Euro 0,80) p.p. + 1 voor de camera zoals overal) en daar de grot bekeken waar Che Guevara tijdens de missile crisis van 1962 zich verborgen hield. Compleet met bed te bewonderen. En we waren weer de enigen. We hadden graag iets uitgegeven op de camping, aan koffie of zo, maar alles was dicht. Wel kregen we een zelfgeplukte mandarijn van de campingbaas. Weer terug op weg vonden we de snelweg en hebben we daar in een openlucht wegrestaurant wat gegeten.

Doorgereden naar Las Terrazas, een in de jaren 60 aangelegd ecologisch dorp compleet met kunstmeer. Ingecheckt in een hotel dat letterlijk om de bomen heen gebouwd is (bomen groeien door de daken). Wat rondgekeken in het plaatsje en gedronken aan het water waar een oud mannetje op een valse gitaar zat te spelen. Nu op het balcon van ons hotel even chillen en straks wat eten in een aangeprezen vegatarisch restaurant. Onze badkamer heeft naast het bad een groot raam, dat uitkijkt op de vallei. De vallei ziet jou ook … De dag vliegt voorbij met indrukken. Cuba dwingt je om rustig aan te doen, het gaat hier gewoon niet snel, of het nu rijden is of iets bestellen in een restaurant. En dat is heerlijk voor ons jachtige westerlingen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s