Van Havana naar Vinales

Gisteren gegeten bij een tentje om de hoek. Na internetten met een traagheid die wij ons van Nederland niet meer kunnen heugen naar bed, want we zijn toch nog wel een beetje jetlagged. Vanochtend na het ontbijt de huurauto opgehaald met veel officieel vertoon: met paspoort inschrijven om het gebouw in te komen en daarna talloze losse briefjes tekenen voor de auto, de benzine en de borg. Bij de verhuur ook de weg gevraagd naar de A4, want in Cunba schijnt niets te zijn aangegeven en toeristen raken makkelijk de weg kwijt.

Dus met onze SEAT Cordoba met 89.000 km op de teller op weg. De aanwijzingen klopten precies, dus wij konden redelijk eenvoudig de snelweg vinden. Ook bij de snelweg staat geen bord, je moet het zelf maar inschatten.

Op de snelweg rijden is ook een belevenis. Weinig verkeer, dus je kunt rustig rijden. Hier en daar uitwijken voor een gat in de weg of voor langzame weggebruikers als paard en wagen, motoren of vrachtwagens volgeladen met lifters, Onderweg ook talloze mensen langs de weg die stonden te liften. We waren het eigenlijk de eerste dag nog niet van plan, maar we hebben toch iemand meegenomen. Dat kwam omdat Pedro een uniform aanhad en wij dachten dat we door een politie agent werden gesommeerd een lifter mee te nemen. Maar hij stapte zelf in en bleek iets vaags langs de route bij Vinales te doen. Het blijft lastig zonder Spaans, maar met enige verbeelding ontstaat er toch een gesprek. Pedro vertelt over de tabaksplantages hier en dat we die echt moeten zien. Voor we het weten rijden we de snelweg af en op zijn aanwijzingen belanden we bij een mini plantage. Zelf hadden we het nooit gevonden (want via dorpjes en zandweg) en we dachten nog, zit dit wel goed. Ter plekke echter in keurig Engels te woord gestaan met uitleg over het hele proces. Ook heeft Gerhard een sigaar geproefd. En werd er één voor ons gerold. Uiteraard leven ze van de verkoop, dus hebben we een aantal sigaren gekocht, waaronder één van Castro formaat. Ja, familie bereid je maar vast voor, want we roken ze niet alleen op! Pedro daarna afgezet en naar Vinales gereden.

Na wat zoeken het hotel gevonden dat ik op internet heb uitgekozen. Na dit eerste avontuur waren we nog even niet toe aan een Casa Particular. Het gebied is hier prachtig en we hebben een hotel met zwembad (hoewel het met zo’n 25 graden daar toch nog te fris voor is, vanwege sterke wind). Lekker gerelaxt en gelezen, uiteraard weer met een Mojito. Zo’n eerste dag met auto was in ieder geval een heel avontuur. De dag loopt anders dan je gepland had, maar dat maakt het extra leuk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s