Vannacht stak een flinke storm op, de bus schudde ervan. We hadden gelukkig de luifel ingedraaid, maar de tafel stond nog buiten. Te link om naar buiten te gaan. Vanochtend bleek ie er gelukkig nog te staan. We rijden we eerst naar een gletsjer, de Supphellebreen. Na al die gletsjers te hebben bekeken gaan we naar het gletsjermuseum, tijd om er wat over te leren. Het is druk met cruise-gangers die er in een half uur doorheen gejaagd worden. Wij nemen de tijd, interessant museum met een aantal proefjes om zelf uit te voeren op echte gletsjerijs.

Na de lunch is het tijd om weer een stukje te rijden. Het gaat door een brede vallei, die opvallend groen is. Veel boerderijen met koeien, schapen en geiten. Bovenaan op de pas, bij een skigebied ook koeien langs de weg. De vergezichten blijven prachtig, telkens weer nieuwe gletsjers van het Jostedalsbreen National Park. En deze route is niet eens aangegeven op de kaart als “Schöne Strecke”! Voorbij de plaats Loen checken we in op de camping. We moeten wachten of er plek is. Dan worden we gewezen naar de rand van de camping, aan het turquoise meer genaamd Lovatnet. Met, hoe kan het anders, uitzicht op een gletsjer. Misschien wel de mooiste kampeerplek ooit, ondanks dat we met andere Fiat-campers in een rijtje staan. Door de wolken en zon verandert het licht steeds; je blijft kijken. Na een klein buitje kunnen we heerlijk in de zon buiten eten. Nog even wat gelopen langs het meer. Nu verdwijnt de zon achter de bergen, laatste licht op “onze” gletsjer. Fantastisch.

“Fiat Conferentie” aan Lake Lovatnet