Prima vlucht naar Miami en half uur eerder dan verwacht geland. Slapen ging redelijk; even wennen aan het vliegtuig na al die bussen. Conclusie is dat busstoelen veel meer ruimte bieden en platter kunnen dan in het vliegtuig. Daar moest je dan ook 18 uur in zitten en nu maar 8,5. Onze manier van koffie bestellen vond de sterwardes een “breath of fresh air”, in 1 keer duidelijk wat je wilt hebben, zoals Amerikanen gewend zijn. En wij moeten daar weer om lachen; erg leuk om weer naar de USA te gaan met al die uitgesproken types.

Opvallend vriendelijk door de douane behandeld. Naast een foto willen ze nu afdrukken van al je vingers. Nog even en ze willen straks DNA hebben. Koffer moesten we claimen en opnieuw inleveren. Met het treintje naar de juiste gate want Miami airport is megagroot. Drie uur overbruggen gaat zo voorbij.

Vlucht naar Dallas was 2,5 uur. We hadden onze bagage snel, dus shuttle-busje naar ons hotel genomen. Het is bewolkt, maar erg warm en klam weer. En na reizen voel je je al vies, nu helemaal. Onderweg was het al helemaal vertrouwd, zoals we de USA kennen; enorme snelwegen, overal reclame van bekende ketens. Prima hotel, langs de snelweg, zoals vaak in de USA. Eerst maar even eten rond 14.00 uur, want we hadden om 5.30 uur ontbijt op. Daarna gelummeld op de kamer, een wasje gedraaid (hoera, een wasmachine), geinternet en bij het zwembad gezeten. Omdat we wel een beetje gaar zijn hebben we bij Buzzbrew op het terrein van ons hotel gegeten. Iets anders dan een keten, keiharde muziek, maar heerlijke zalm en ijskoffie toe. Even wennen dat je niet zo snel moet drinken, want je cola wordt steeds bijgeschonken.

Verhalen uit Noord-Amerika