Back in the USA

Prima vlucht naar Miami en half uur eerder dan verwacht geland. Slapen ging redelijk; even wennen aan het vliegtuig na al die bussen. Conclusie is dat busstoelen veel meer ruimte bieden en platter kunnen dan in het vliegtuig. Daar moest je dan ook 18 uur in zitten en nu maar 8,5. Onze manier van koffie bestellen vond de sterwardes een “breath of fresh air”, in 1 keer duidelijk wat je wilt hebben, zoals Amerikanen gewend zijn. En wij moeten daar weer om lachen; erg leuk om weer naar de USA te gaan met al die uitgesproken types.

Opvallend vriendelijk door de douane behandeld. Naast een foto willen ze nu afdrukken van al je vingers. Nog even en ze willen straks DNA hebben. Koffer moesten we claimen en opnieuw inleveren. Met het treintje naar de juiste gate want Miami airport is megagroot. Drie uur overbruggen gaat zo voorbij.

Vlucht naar Dallas was 2,5 uur. We hadden onze bagage snel, dus shuttle-busje naar ons hotel genomen. Het is bewolkt, maar erg warm en klam weer. En na reizen voel je je al vies, nu helemaal. Onderweg was het al helemaal vertrouwd, zoals we de USA kennen; enorme snelwegen, overal reclame van bekende ketens. Prima hotel, langs de snelweg, zoals vaak in de USA. Eerst maar even eten rond 14.00 uur, want we hadden om 5.30 uur ontbijt op. Daarna gelummeld op de kamer, een wasje gedraaid (hoera, een wasmachine), geinternet en bij het zwembad gezeten. Omdat we wel een beetje gaar zijn hebben we bij Buzzbrew op het terrein van ons hotel gegeten. Iets anders dan een keten, keiharde muziek, maar heerlijke zalm en ijskoffie toe. Even wennen dat je niet zo snel moet drinken, want je cola wordt steeds bijgeschonken.

Dallas in a day

Vanochtend waren we vroeg op. Eerst ontbijt in de lobby van het hotel met bagels. Daarna vroeg de stad in. Even lopen van ons hotel gaat er een gratis trolley naar downtown. Daar wat rondgekeken; superschone straten, wolkenkrabbers naast kerken en opvallend weinig mensen op straat. Koffie gedronken bij een Starbucks in een kantoorgebouw, waar ook het kantoorpersoneel een bakkie kwam halen. Bij het afrekenen werd Gerhard sweety genoemd door de forse dame achter de kassa.

Eenmaal in het historic district werd de lucht aardig donker, zoals voorspeld. Net op tijd zijn we gaan schuilen in de Corner Bakery. Bliksem en een enorme bui, de straten stonden blank. Wij hebben dus maar een early lunch gedaan. Een gerecht gedeeld; als service kwam dit split, dus verdeeld over 2 borden, perfect dus.

Toen het wat droger was naar The Sixth Floor Museum, gevestigd in de Texas School Book Depository, op de verdieping waar vandaan Oswald geschoten heeft. Enorm indrukwekkend met veel foto's en video's. Onder een film zat er een mevrouw naast ons te huilen. Vanuit het raam kon je op straat 2 kruizen zien staan, waar Kennedy geraakt is. 

's Middags klein stukje met de trolley en daarna gelopen door uptown, met mooie gebouwen en veel terrasjes. Inmiddels was het prachtig weer, dus salades gegeten in de schaduw op een terras. Terug bij het hotel bij het zwembad gezeten. Een bliksembezoek aan Dallas was erg leuk. Vroeg naar bed, want morgen moeten we al om 4.30 uur op, voor de vlucht van toch nog 7 uur naar Seattle. 

Seattle

Vanochtend werden we om 4.45 uur opgehaald door de taxi. De taxichauffeur lag te slapen, dus moesten we flink op de ramen tikken. Onderweg naar het vliegveld wilde hij wel even weten of wij dachten dat Oswald Kennedy vermoord had. Hij dacht dat er nog een schutter was.

Soepel door de controles op het vliegveld; het scheelt veel als je binnenlands vliegt. We vlogen met Virgin America; prachtig toestel met paarse verlichting, grappige veiligheidsinstructie (tekenfilm) en catchy teksten over de intercom. Eerst 3,5 uur naar Los Angeles. Daar even een klein uurtje aan de grond (we mochten eruit) en daarna bijna 2,5 uur naar Seattle. Soepele reis, maar we zijn wel moe, door de korte nacht. Mazzel dat we een vroege vlucht hadden; vandaag heeft American Airlines al 126 vluchten vanaf Dallas gecanceld vanwege tornado-gevaar. Net op tijd weg.

Vanwege het mooie weer (dat is in Seattle altijd een gok) toch besloten na de lunch bij Taco Bell met de trein naar het centrum te gaan. Eerst naar Pike Place Market; een deels overdekte markt met groente, vlees, vis en kruiden. Ook veel straatartiesten en de visverkopers gooien met veel show zalmen naar elkaar over. Erg leuk. Koffie gehaald bij de eerste Starbucks store. Daarna naar Space Needle gelopen voor prachtig uitzicht over de stad. Ook de bergen waren te zien, waaronder de besneeuwde vulkaan Mount Rainier. Met de monorail weer terug naar downtown en met een half uur de trein naar ons hotel. Even boodschappen gedaan en op de hotelkamer uitgezocht waar we het beste een auto kunnen huren. Morgen hiervoor langs een aantal adressen. Was vandaag een lange, maar te gekke dag.

Let's grab some wheels

Vanochtend rustig aan gedaan en rond 10 uur de trein naar het centrum genomen. Zoals voorspeld heeft het vandaag geregend (van miezer tot stortbui), dus hebben we ook het echte Seattle beleefd. Gelukkig gisteren met mooi weer naar de Space Needle geweest. Er stonden vandaag 3 autoverhuur-bedrijven op het programma, op zoek naar de beste deal. Bij de eerste werd gemeld dat je niet naar Alaska mag rijden, dus wij dachten dat ons plan direct al fors moest worden bijgesteld. Bij de andere 2 kon dat gelukkig wel. Vreemd genoeg is reserveren via internet interessanter, dus in Starbucks nog even wat laatste zaken op internet opgezocht. Daarna geluncht met uitzicht op de haven in Pike Place Market; we zitten aan de oceaan, dus heerlijke seafood bowl gegeten.

Na nog wat laatste vragen bij Hertz weer een Starbucks opgezocht om de reservering te maken. Terwijl we zaten te lezen werden we door een dame aangesproken of we mee wilden doen met een onderzoek naar het gebruik van boekingswebsites. Prima manier om een regenachtige middag te besteden, leuk gesprek en geinig om de website te testen. En we kregen Starbucks credit voor de moeite (4x gratis koffie).

Later op de middag de auto opgehaald; we kregen een upgrade naar een zilverkleurige Toyota Corolla sedan met slechts een kleine 19.000 miles op de teller. Ze vonden het bij Hertz ook vrij bijzonder dat we de auto pas eind augustus terugbrengen. Met flink wat zoeken het hotel terug gevonden (stond niet op de kaart). Boodschappen gedaan en in het hotel de roadtrip een beetje uitgestippeld. We hebben er zin in.

Hello smalltown USA

Vanochtend rond een uur of 10 reden we vanuit Seattle naar het oosten over een scenic byway, een mooie route rond de snelweg. Bij Snoqualmie zijn we van de snelweg af gegaan om even bij een waterval te kijken, waar een ondergrondse powerplant is (waar je dus niets van ziet). Daarna rondje door het kleine stadje gelopen; mooie geveltjes en diverse muurschilderingen. Koffie gedronken in een plaatselijk tentje. De weg loopt over een pas en hoewel het hier maar 1.000 meter hoog is ligt er toch nog behoorlijk veel sneeuw (de skiliften staan stil). Verder veel glooiende heuvels en het is hier enorm groen. Het is behoorlijk fris lenteweer rond 10 graden, maar grotendeels droog en hier en daar een zonnetje.

Volgende plaatsje waar we zijn gestopt was Cle Elum, waar we geluncht hebben. Weer even verderop ligt Ellensburg, de eindbestemming van vandaag. Schattig klein plaatsje met veel, voor Amerikaanse begrippen, oude gebouwen (oudste 1888). We blijven hier 3 nachten; vanwege memorial weekend is het lastiger om accommodatie te vinden. Ons hotel ligt aan de business road, maar op loopafstand van het centrum. Eerst even een Starbucks om de gisteren verdiende kaarten te testen. In het stadje het centrum bekeken en hier de wijn geprobeerd (ook lekker). Teruggelopen en boodschappen gedaan; we hebben een magnetron op de kamer, dus zelf "gekookt". Gisteren hadden we al papieren borden gekocht, dus kunnen we nu kamperen op onze hotelkamer. 

Wij zijn gek op smalltown USA, waar de tijd lijkt stil te staan en alles wat maar enigzins stoffig is een bezienswaardigheid is.

Mount Rainier National Park

Vanochtend vroeg op, omdat we naar Mount Rainier National Park gaan, zo'n 2 uur rijden van Ellensburg. Eerst een all american groot ontbijt, waarna we om 8.15 uur al op de weg zaten. Vandaag is regen en in het park zelfs sneeuw voorspeld, dus daar hadden we ons op gekleed. Via de White Pass (een andere pas was dicht) de bergen in. Hier is een skigebied; de liften staan stil, maar het seizoen had verlengd kunnen worden, want er ligt heel veel sneeuw. Ook vallen er enorme vlokken. Naar het visitor center gereden en interessante film gezien over de vulkaan Mount Rainier. Buiten zagen we mensen met snowboards lopen. Laagste temperatuur gezien was net boven het vriespunt. Dat verwacht je toch niet eind mei. 

Op de terugweg werd het droog en lager lag er geen sneeuw. Een wandeling van drie kwartier gemaakt door een gebied met enorme bomen. Het is hier heel groen met mos en varens, omdat het hier veel regent. Mooi park, hoewel we veel in de mist en sneeuw gezien hebben.

Terug in Ellensburg was het mooi weer, maar nog wel fris. Even gezwommen in het hotel, terwijl we nog een wasje hebben gedraaid. Daarna bij Arby's gegeten; je staat dan wel na 15 minuten weer buiten (niet voor niets fastfood). Verder op de hotelkamer lekker zitten internetten en buizen.

Willkommen in Leavenworth

Vandaag rustig aan gedaan. Laat ontbeten in het stadje met wederom een ontbijt waar je vrijwel de hele dag op kunt lopen. Rondje gelopen over de Farmers Market. Allerhande spullen worden verkocht, van zelfgemaakte taarten, home grown radijsjes en gebreide tassen. Een paar jongens stonden te jongleren om geld in te zamelen voor spaanse les en een reis naar Spanje. Lekker dorps. 

Daarna de weg op naar Leavenworth. Mooie route met glooiende heuvels, vlakke weilanden en veel fruitbomen (het lijkt wel de Betuwe). In Leavensworth waan je je een beetje in Beieren. Vakwerkhuizen, straten als de Alpen Strasse, live jodelmuziek en heren in lederhose. Maar dan wel overal Amerikaanse vlaggen. Lekker kitsch. Na een foto met twee heren in klederdracht nog even een praatje in het Duits met Heinz, die uit Kassel komt en getrouwd is met een Amerikaanse. Nog goed luisteren, want zijn Duits heeft inmiddels een vet Amerikaans accent. Leuk dat ook grote ketens zoals McDonalds en Starbucks zich hebben aangepast.

Route terug naar Ellensburg ook weer prachtig. Eind van de middag boodschappen gedaan voor vanavond en morgenochtend. Boodschappen doen is ook een uitje; gigantische winkel met alles in groot-verpakkingen. En een lekkere Malbec gevonden. Morgen willen we vroeg op pad richting Portland, Oregon.

Where's that mountain?

Vandaag weer vroeg op de weg, want een behoorlijke rit voor de boeg. Gisteren boodschappen gedaan, dus onderweg ontbeten. Voor een deel dezelfde weg gereden als eergisteren naar Mount Rainier. Het weer is iets beter, dus meer zicht. Door verschillende plaatsjes gereden waar vanwege Memorial Weekend een markt was met snuisterijen (vooral vreterij). Ook zagen we nog dat iemand langs de weg gearresteerd werd (echt in de boeien geslagen). Met een automaat, cruise control en het feit dat je hier niet hard mag rijden heb je nog eens tijd om rond te kijken.

Bij Mount Saint Helens National Monument hebben we het visitor center bezocht met interessante film en tentoonstelling over de uitbarsting van deze vulkaan in 1980. Buiten leuk praatje van een ranger over vulkanen; kinderen in de USA weten opvallend veel hierover (wij wisten niks, dus hielden ons koest). Helaas is het hier erg bewolkt, dus konden we de vulkaan niet zien. In de hoop meer geluk te hebben verderop zijn we een uurtje de bergen in gereden. Maar helaas, hier was er dichte mist. Geen vulkaan gezien, wel hoe het landschap is veranderd na de uitbarsting.

Verder gereden naar Portland in Oregon. Na inchecken bij een chaotische dame die net general manager was geworden, maar hier niet echt blij mee was (ze had al 72 uur dienst) vis gegeten bij Elmer's, een leuk lokaal restaurant. Uiteraard 's avonds weer internetten. Bovendien hebben we 100 tv kanalen; vreselijk want veel reclame, zodat je wegzapt en niet meer kunt vinden wat je aan het kijken was. Nu zitten we de reclame maar uit, of herinneren elkaar aan het kanaal waar we zaten.

Pretty Portland

Vanochtend voor het eerst een donut-ontbijtje, gehaald bij de receptie en gegeten in de kamer, met een slappe bak koffie. In de loop van de ochtend met de light rail naar het centrum. Na een Starbucks op het terras de stad verkend, die zeer groen is en voor een grote amerikaanse stad opvallend weinig hoogbouw heeft. Het is lekker fris lenteweer, bewolkt met af en toe een zonnetje. Een uurtje rondgeneusd in Powell's Books, een enorme boekwinkel en uiteraard wat gekocht. Daarna geluncht in een Brasserie. 

Na de lunch het Pearl District bekeken; oude pakhuizen met daarin leuke winkeltjes en restaurantjes. Met de light rail naar Washington Park, een enorm park (meer een bos) op een heuvel. Exact om 3 uur kwamen er 2 straaljagers laag overvliegen voor Memorial Day. Flinke wandeling gemaakt, terwijl we naarstig op zoek waren naar de Rose Test Garden. Er stonden wel borden in het park, maar wij konden er niet veel van maken. Bij toeval het park gevonden. De rozen stonden nog niet in bloei, maar de rhodondendrons wel. Prachtige groen plek dichtbij de stad. De heuvel af gelopen en de light rail genomen naar een groot winkelcentrum, waarin zelfs een ijsvloer lag, waar flink geoefend werd door kunstschaatsers. Boodschappen gedaan en in het hotel gegeten. Erg leuke stad. Morgen weer een stukje rijden.

Walla Walla Wine Country

Na ontbijt met de vouchers van het hotel in de diner ernaast vroeg de weg op, want we rijden vandaag een behoorlijk stuk naar het oosten. Eerst in Portland nog even het stofzuiger museum bezocht, gevestigd in een stofzuigerwinkel. Leuke verzameling oude apparaten vanaf begin 20e eeuw. Enige oude troepjes. Vervolgens voor allebei sportschoenen gekocht bij de Adidas Factory Outlet; geen excuses meer om niet aan de conditie te werken. Via Historic Highway 30 langs de Columbia River bij verschillende viewpoints uitgestapt om even te kijken naar de rivier of een waterval. Multnomah Falls is een echte attractie waar behoorlijk wat mensen kwamen kijken naar deze waterval. Het is de "second tallest year-round waterfall in the United States"; amerikanen weten altijd wel een grootse aanduiding te bedenken.

Tussendoor even een broodje bij een tankstation en doorgereden naar Toppenish, waar overal mooie muurschilderingen te zien zijn. Verder was het een uitgestorven plaatsje; we konden niet eens een restaurant vinden voor een late lunch. Verderop ligt Walla Walla, onze eindbestemming voor vandaag. Het is de hoofdplaats van een wijngebied, dus op een terras meteen maar een fles geprobeerd met antipasto en daarna gegeten. Het is zo'n 23 graden hier en half bewolkt, terwijl we vanmorgen met 10 graden en regen vanuit Portland vertrokken. IJsje op de terugweg naar het hotel. Leuke on-the-road dag.

Walla what?

Vanmorgen ontbijt gehaald bij de receptie en gegeten in de motelkamer. Daarna onze nieuwe sportschoenen getest met een paar blokken hardlopen. Niet slecht, dus dat gaan we vaker doen. Na deze inspanning gelummeld op de motelkamer. Rond elf uur naar Fort Walla Walla Museum gelopen. Bleek nog een aardige wandeling, even niet bij stilgestaan dat mijlen iets langer zijn dan kilometers. Onderweg kom je dan reclames tegen als: Life is uncertain, wash you car today. De dames van het museum vonden het geweldig dat we uit Nederland komen; één van hen was er geweest maar wist niet meer precies waar. Dat de mensen in de USA maar net zo vriendelijk tegen ons mochten zijn, als Nederlanders tegen haar. Schattig, hoor.

Naast Lewis & Clark expeditie informatie bestaat dit museum uit geinige oude troepjes, van jurken en hoedjes, tot landbouwwerktuigen en spullen uit de gevangenis. Buiten een aantal oude gebouwen die naar hier verplaatst zijn. Erg leuk wat ze zo al verzameld hebben. Teruggelopen naar het centrum en heerlijk geluncht op een terras op Main Street. Super mazzel met het weer; ondanks voorspelde regen was het de hele dag droog en behoorlijk zonnig; pas eind van de middag ging het regenen.

Omdat Walla Walla in een wijngebied ligt hebben we in het centrum een wine tasting room bezocht. Dat gaat hier heel anders dan in Argentinië. Je staat aan een toonbank in een winkel en krijgt heel kleine slokjes, zonder nadere uitleg (in Argentinië waren de glazen zo vol dat je er op z'n minst een beetje tipsy van werd). Wel lekker, dus flesje gekocht. Na een koffie bij Starbucks boorschappen gedaan voor vanavond en morgen. Ook een wegwerp-koelbox gekocht, zodat we spullen langer goed kunnen houden. Vanavond lekker buizen. 

La Grande

Vandaag is er regen voorspeld. Daarom hebben we besloten nog niet aan de scenic byway van Hells Canyon te beginnen vandaag, maar in La Grande te overnachten. Was maar een klein ritje van nog geen 2 uur; onderweg natte sneeuw en weer sneeuw gezien op zo’n 1.300 meter. In La Grande voor het eerst deze reis ingecheckt met een korting-coupon; onderweg een coupon-boekje opgepikt. Wordt serieus uitgeknipt door de receptioniste.

La Grande is een klein plaatsje waar niet zoveel gebeurt. Uurtje door het stadje gelopen; oude geveltjes en veel panden die leeg staan. En een winkel die “knives and old stuff” verkoopt. Boodschappen gedaan bij de Safeway, enorm grote supermarkt. Bij de kassa werd gevraagd waar we vandaan komen. Dus vroegen wij “what gave us away”. We hebben geen spaarkaart van deze winkel, dus waren we vast niet amerikaans.

’s Middags geborreld op de kamer en een beetje zitten buizen. Internet doet het niet, maar dat is ook wel eens lekker. ’s Avonds gegeten in de Smokehouse restaurant, schuin tegenover ons motel. Ouderwets wegrestaurant met booths, waar je een nieuwe cola krijgt als je de oude nog maar 2/3 op hebt. Aan de bar zat een zielige dame die aan onze tafel kwam vertellen dat haar kat vandaag was overleden; polaroid foto’s bij de hand van haar “baby”. Tja, kom daar maar eens beleefd vanaf. Gelukkig kwam de ober de bestelling opnemen. Mega-porties, dus morgen maar een beetje rustig aan met eten. Vanavond nog een beetje buizen.

Morgen vroeg op om Hells Canyon te bekijken. Was een prima relax-dagje in de regen.

 

Verhalen uit Noord-Amerika