Cuba 2010

Gisteravond in het buffetrestaurant gegeten onder begeleiding van trio met gitaren. Daarna op de kamer even CNN gekeken en Discovery. In hotels kun je vaak Amerikaanse TV kijken, zodat je niet helemaal verstoken bent van het wereldnieuws. Na het ontbijt de uitgehangen handwas ingepakt (nog niet droog) en naar het startpunt van de Salto del Caburni gereden, een van de weinige hikes in Cuba die je zonder gids kunt doen en die leidt naar een waterval.

Eerst een enorme afdaling naar het dal in ca. 1 uur, daarna (op het heetst van de dag ...) de hele klim weer naar boven in 1,5 uur. Pretty hot, maar erg de moeite waard. Opvallend is dat er naast vliegen en onzichtbare muggen verder geen insecten te zien zijn, maar ook geen andere dieren (geen eekhoorn gezien). Wel zijn er overal grote zwarte roofvogels te zien, die zweven op de termiek. Bovenaan de klim was een tentje waar je even een drankje kon drinken en bij de parkeerplaats hebben we een broodje gegeten.

Daarna met de was professorisch opgehangen met de riemen op de achterbank gereden naar Sancti Spiritus, een schattig plaatsje met weinig toeristen. Als je ergens de auto geparkeerd hebt ben je als toerist direct het haasje; mensen willen op de auto passen, voor je uit fietsen om de weg te wijzen of je naar een casa of restaurant brengen (en alles voor het bemachtigen van een CUC, de toeristen valuta). Kwestie van hardnekkig No, gracias zeggen en kortdaat doorlopen. Het helpt natuurlijk ook niet dat wij er niet zo Spaans uit zien... We probeerden een casa particular uit de Lonely Planet, maar die zat al vol (wat meestal het geval is met een vermelding in deze reisgids). Maar er werd even bij de buren gevraagd en daar konden we nog terecht. Zag er weer enig uit, een kamer met badkamer in de tuin, terwijl je steeds door de woonkamer van de bewoners banjert. Deze keer hebben we ook ja gezegd op eten in de casa, want ook dat moet je meemaken. Eerst even het plaatsje bekeken (bij een muntje in het offerblok van de kerk rent de pastoor je achterna om je te bedanken) en Mojito's gedronken met een kaasplankje op het terras van het hotel om de hoek. Om 19.30 uur aan tafel in de casa Tomas Diaz. In hun woonkamer, met de TV aan. Echt een enorme maaltijd met soep, kip, gefrituurde zoete aardappel plakjes, rijst, salade en een taartje met koffie toe. En dat terwijl de TV aanstaat op een edacatief Cubaans programma en het echtpaar zelf in de keuken eet. Bizarre ervaring. Slapen was ook bijzonder, het bed was een zelfgetimmerd planken geval, formaat twijfelaar, Gerhard sliep met z'n voeten over de rand. Enig, toch?

Foto selectie

De route