Australië 2008 - 2009

Gevangen tor van gisteravond weer vrijgelaten. canyonDe wekker stond weer ontzettend vroeg, want Kings Canyon schijnt op z'n mooist te zijn bij zonsopkomst. Dus begonnen we op nuchtere maag om 6.00 uur aan de Canyon Rim Walk; een wandeling (inclusief klimpartij) van zo'n 6 km langs de rand van de canyon. Ze noemen het de Grand Canyon van Australië en daar lijkt het ook wel op. Het begon met een stijle klim naar de rand. Inmiddels kwam de zon op; prachtig gezicht. gercanyonHet is helder weer, dus je kunt ver zien. De hele wandeling was bijzonder mooi. Bovendien is het zo vroeg nog heerlijk; zo'n 22 graden een een beetje wind. Je moet er niet aan denken dit midden op de dag te moeten doen. Onderweg even ontbeten met mueslirepen en appels. In het midden van de canyon is de Garden of Eden; een soort oase met bomen, planten een een riviertje. Doordat het veel geregend heeft de afgelopen periode is alles heel groen. Na precies 3 uur waren we rond. Even wat gegeten bij Kings Canyon Station en daarna weer een eind rijden, zo'n 300 km naar Uluru (Ayers Rock). Na de middag ingecheckt, gezwommen en even geslapen op de kamer soundsolgas(we komen slaap tekort, door al die vroege uitstapjes). Om 18.00 uur werden we met de bus bij het hotel opgehaald voor de Sounds of Silence (http://www.ayersrockresort.com.au/sounds-of-silence/). Met zo'n 100 man werden we naar een openlucht restaurant in de woestijn gereden. Daar onder het genot van een glaasje champagne vanaf een zandduin de zonsondergang bekeken. We konden zowel Uluru als de Olgas zien. Daarna aan tafel; er stonden ronde acht persoons tafels gedekt, compleet met tafellinnen. Wij zaten bij een Zweeds gezin en twee vriendinnen soundscoupleuit voormalig Joegoslavië die nu in Australië wonen en hebben gezellig zitten kletsen. Driegangenmenu in het donker; lekker maar spannend wat je nu weer proeft, want met die paar kaarsen kon je je bord niet zien. Er werd nog even digeridoo gespeeld. Voor het dessert werden de kaarsen uitgeblazen en werd een gedicht voorgedragen, waarna we allemaal een paar minuten stil bleven om naar de geluiden van de woestijn te luisteren en te kijken naar de sterrenhemel. Zo veel sterren hebben we nog nooit gezien (komt doordat het hier echt donker is), was overweldigend. Vervolgens verbrak een astronoom de stilte en heeft hij met een grote lantaarn de sterren aangewezen en een aantal aboriginal verhalen verteld. Na het dessertbuffet rond 22.00 uur weer met de bus terug naar het hotel. Het was vandaag weer een waanzinnige dag.

Foto selectie

Video

Alle verhalen uit Australië